De kinderboekenwereld

Hoi,

Met volle schaamte zeg ik dat ik een 'tijdje' niets heb gepost. Drukte, hè? Altijd goed excuus.
Ik ben begonnen met boeken stapelen in mijn boekenkast. Meestal betekent dat dan dat je teveel boeken hebt. Eén plank is dan weliswaar bezet met studieboeken, maar alsnog. Dit leek mij een mooie aanleiding om mijn stash kinderboeken tot nu toe te laten zien. Ik heb namelijk, sinds ik leer juffertje te zijn, een fascinatie voor kinderboeken gekregen. Binnenkort ga ik naar de kleuters, dus dan zullen er wel een hoop prentenboeken bij komen. Maar voilà, hier mijn stash.

De Gele Ballon - Charlotte Dematons
Dit is een geweldig boek voor elke leeftijd, durf ik te zeggen. Het boek is heel groot en bevat prachtige schilderingen van Dematons. Op elke plaat heeft zij een gele ballon, een blauwe auto, een boef en een vliegend tapijt geschilderd. Daaromheen zijn nog een hoop andere malle figuren geschilderd. Elke plaat laat een stukje van de wereld zien. Zo heb je het
plattelandsleven, het stadsleven, het bosleven, de savanne en ga zo maar door. Ik vind het heerlijk om naar de platen te staren en allerlei verhalen te verzinnen. Want er zijn veel verhalen te vinden, dat zal je verbazen!
Ik had dit boek gekocht omdat ze cadeaupapier bij de Venstra in Amstelveen hadden waarop één bladzijde van dit boek stond geïllustreerd. Ik vond dit gelijk zo mooi, dat ik het boek had gekocht.



Nooit denk ik aan niets - Hans & Monique Hagen, ilustr. Charlotte Dematons
Ik ben bang dat ik fan ben van Dematons! Op de Pabo las onze Nederlands leerkracht gedichten voor uit dit boek. Ook liet hij de plaatjes zien die erbij hoorden. Ik heb het boek toen eerst bij de bieb geleend, maar was al snel overtuigd dat ik deze in mijn collectie wilde hebben. De platen van Dematons zijn weer prachtig, en vertellen een verhaal op zich. De gedichtjes van de Hagens zijn heerlijk en zetten je aan het denken. Ik heb altijd gedacht dat dat een doel is van schrijven. Je publiek aan het denken zetten. En dat doen zij heel goed! De gedichtjes zijn doordacht en kunnen voorgelezen worden bij allerlei gelegenheden in de klas. Heerlijk boek.

Lang geleden... - Arend van Dam & Alex de Wolf

Dit is een boek dat je als bovenbouw juffie sowieso moet hebben! Ik vind de boeken van Arend van Dam allemaal heel leuk, maar deze springt eruit. Het geschiedenis geven op de basisschool vind ik heel leuk, omdat je het zo lekker spannend kan maken. Zelf verhalen vertellen over iets wat ook daadwerlijk gebeurd is! Dit verhalenboek bevat vijftig verhalen; over alle vijftig onderwerpen van de Nederlandse canon (entoen.nu). Bij elke geschiedenisles kan je dit boek dus gebruiken. Ook is het heerlijk (en leerzaam) om er gewoon in te lezen. Op deze manier vind ik geschiedenis wél interessant!
Naast de mooie verhaaltjes van Arend van Dam, heeft Alex de Wolf bij elk verhaal een tekening gemaakt. Dit zorgt ervoor dat de geschiedenis nog levendiger wordt.

De avonturenschool van Juf Wervelwind - Elise Primavera
Dit is officieel een Engels boek, maar ik heb de vertaling gelezen. Ik zag hem in de Venstra liggen, nam hem mee en heb hem in twee dagen uitgelezen (tussen alle drukte door!). Dit is al een echt leesboek, voor kinderen van ongeveer 8 jaar en ouder (gelukkig ben ik 18). Er staan grote zwart-wit schetsen in van de schrijfster zelf. Deze schetsen maken het boek nog magischer. Het verhaal gaat over een juffie die vijf meisjes allerlei alledaagse dingen leert. Deze meisjes hebben dit niet van hun eigen ouders geleerd, omdat hun ouders de drukste ouders op de hele wereld zijn. Aan het begin vinden de meisjes het maar niets, maar na een tijdje beginnen zij te genieten van hun tijd op de school
van juf Wervelwind. Ze beleven heel wat avonturen, mét een vleugje magie.

Hoe ik per ongeluk een boek schreef - Annet Huizing

Dit boek heb ik kortgeleden gekocht en ook weer in twee magere daagjes uitgelezen. Voor het vak Nederlands houden wij een boekenmiddagje aan het eind van deze periode. Hiervoor moet iedereen een griffelwinnaar lezen van de afgelopen drie jaar. Ik heb voor dit boek gekozen omdat ik zelf erg van schrijven houd. Dit is een boek voor oudere kinderen.
Het verhaal gaat over Katinka, de ik-persoon, die haar moeder op jonge leeftijd is verloren. Zij wil leren schrijven, en doet dit bij haar overbuurvrouw Lidwien, een succesvol schrijfster. Ze leert allerlei schrijftechnieken en helpt Lidwien in haar tuin als tegenprestatie. Haar vader heeft een nieuwe vriendin. Dit is best lastig voor Katinka, omdat die vriendin niet haar moeder is. In het boek leert ze nieuwe dingen over haar moeder en over zichzelf. Aan het eind van het boek blijkt dat Katinka per ongeluk een boek heeft geschreven.

Zo, dat was het! Ik hoop dat jullie het een beetje leuk vonden. Ik moet zeggen dat ik erg blij ben met alle boeken die ik heb gekocht. Hier houdt mijn kinderboekenverzameling ook echt niet op; dit is pas het begin. Als je zin hebt om een keer wat te lezen, probeer dan ook eens een kinderboek. Die zijn heerlijk om te lezen, en gaan over heel andere dingen dan al die volwassenboekjes.

Afbeeldingen:
De Gele Ballon
Nooit denk ik aan niets
Lang geleden...
De avonurenschool van Juf Wervelwind
Hoe ik per ongeluk een boek schreef

Mijn favoriete sieraad: Trollbeads

Hoi!

Alweer een tijdje geleden ben ik 18 geworden, en voor mijn achttiende verjaardag heb ik een prachtig sieraad gehad. Het is een Trollbeads bedelarmband. Dat houdt dus in dat ik de armband laatst wel heb gekregen, maar dat hij nog lang niet compleet is! Dat vind ik hier zo leuk aan.
Je begint met het kiezen van een armband en daarbij een sluitinkje. De sluitinkjes kunnen ook helemaal los van de armband. Door het sluitinkje kies je dus eigenlijk een bepaald thema. Toevallig was die van mij 'limited edition' en staat hij voor geluk. Mooi, hè? :)

Dit is de sluiting die ik heb. Hij is bedekt met blaadjes, bloemetjes en een lieveheersbeestje.

Bij deze armband kreeg je ook nog eens twee bedeltjes. Die zijn specifiek voor deze armband gemaakt en niet los te verkrijgen. Eentje staat ook weer voor geluk, bestaande uit een lieveheersbeestje, een klavertje vier en een hoefijzer. De andere kraal is een paarse glaskraal, hier staat de bloem van de liefde op.

Dit zijn de kralen die specifiek bij de armband horen.

Omdat ik 18 was geworden, hadden mijn (lieve, lieve) ouders er ook nog een andere kraal bij gedaan. Deze is niet van Trollbeads, maar van Pandora. De kralen van Pandora passen namelijk wél op Trollbeads armbanden, maar andersom niet! De kraal wordt gevormd door drie hartjes met het getal 18 erop. Toepasselijk, en erg speciaal!

Nu zijn we aangekomen bij de laatste kraal; op deze ben ik toch wel het meest trots. Na mijn diploma-uitreiking, hadden mijn (lieve, lieve) ouders me weer verrast. Ze hadden namelijk een kraal voor me, die stond voor het afsluiten van mijn middelbare schooltijd en het beginnen van een universitaire studie. Ik was (en ben) er ontzettend blij mee! 

 De kraal bestaat uit een stapeltje van drie boeken, met op het ene uiterste boek 'study' en op het andere uiterste boek een uiltje met een 'square academic hat' (de Nederlandse benaming klinkt nog stommer).

Het leuke aan deze armband is dat je hem helemaal zelf kan 'inrichten'; naar je eigen smaak. Het is ook altijd een leuk cadeautje (een bedel, bedoel ik) bij belangrijke gelegenheden zodat je altijd een souvenir hebt aan die gelegenheid. Dat vind ik echt heel mooi. Verder vind ik de Trollbeads armbanden 'beter' dan de Pandora armbanden (ook al zijn ze praktisch hetzelfde...), omdat op deze armbanden dus ook Pandorakralen passen, en andersom niet. Kortom: ik ben super tevreden en draag hem elke dag!

Tot slot: De complete armband :)

Heb jij een favoriet sieraad? Komt dat door de sentimentele waarde of door het uiterlijk? Laat het me weten! 

:) 

Voor informatie over de armband en kralen kun je op de websites van Pandora en Trollbeads terecht:

Mijn Trollbeads armband

De Pandora 'occasion' kralen

Eleanor & Park: Een liefde die onmogelijk is gemaakt

Hoi!

Terwijl het leven voor anderen gewoon doorgaat, jaag ik er boeken doorheen. Ik heb kortgeleden drie boeken gekocht van Rainbow Rowell. Wat heeft zij een heerlijke schrijfstijl! Nadat ik Fangirl helemaal had uitgelezen, begon ik gelijk in Eleanor & Park. En ik kon ook niet meer stoppen. Ik heb het boek in minder dan drie dagen uitgelezen. Ik heb het in bed gelezen, op de bank, lopend naar het winkelcentrum, in de bus en in de trein. Heerlijk als ik zo'n boek kan vinden dat ik niet kan wegleggen. Maar goed, terug naar wat jullie echt willen horen; waar gaat het boek over, en wat vond ik ervan?

Het verhaal - Eleanor is roodharig en best wel dik. Ze woont bij haar moeder en stiefvader, met haar drie broertjes en zusje. De relatie met haar stiefvader, Richie, is erg slecht. Zelfs zo slecht, dat ze sinds kort pas weer bij hen inwoont. Daarvoor verbleef ze maandenlang bij kennissen van haar moeder. Park is half Aziatisch. Zijn vader is Amerikaans en zijn moeder Koreaans. Hij heeft een gelige huid en zwart haar dat meestal rechtop staat. Hij luistert naar veel verschillende soorten muziek, en leest graag stripboeken.
Eleanor en Park gaan naar dezelfde school. Park gaat er al een tijdje naartoe als Eleanor voor het eerst komt. Ze wonen bij elkaar in de buurt en nemen dus dezelfde schoolbus. Omdat er verder geen plek is, en Eleanor al vrij snel het pispaaltje is, offert Park zijn plek naast hem op zodat Eleanor daar kan zitten. Eerst willen ze niets met elkaar te maken hebben, en kijken ze elkaar niet eens aan. Na een tijdje begint Eleanor mee te lezen met de stripboeken van Park, waardoor hij haar stripboeken begint te lenen. Ze praten nog steeds niet, maar je kan wel merken dat de twee elkaar aardig vinden. Na een tijdje deelt Park ook zijn muziek, en zo beginnen de eerste gesprekken. Langzaamaan verandert hun relatie van vreemden tot onafscheidelijke vrienden, en nog later tot lovers. Ze kunnen niet zonder elkaar; alle dingen die Eleanor aan zichzelf haat, vindt Park juist geweldig. En andersom ook. Tot haar stiefvader erachter komt, en Eleanor op de vlucht slaat.

Mijn mening  - Ik heb al gezegd dat ik dit een fijn boek vond om te lezen, en hem niet kon wegleggen. Dit kwam eigenlijk niet door het verhaal, maar gewoon door de manier van vertellen. Dit heeft Rowell echt heel goed gedaan. Het perspectief wisselt tussen Eleanor en Park, wat fascinerend is om te zien. Sommige situaties overlappen elkaar dus een beetje, om de gevoelens van beide kanten te kunnen zien. Dit vind ik echt een sterk punt. Wat je aan mijn beschrijving van het verhaal ook wel kan lezen, is dat de personages heel goed tot leven zijn gebracht. Het is zo duidelijk wat en wie Eleanor is; het is zo duidelijk wat en wie Park is. Je voelt de hechte band tussen de twee, wat echt een gekke sensatie is. Bijna alsof jij deel uitmaakt van die band. Het enige jammere aan het boek vind ik het einde (ik wil niets weggeven). Het lijkt me als schrijver ontzettend moeilijk om een goed einde aan een goed boek te schrijven. Desondanks vind ik dit einde echt teleurstellend; ik had wel iets mooiers verwacht. Toch neemt dit niet weg dat ik van de rest van het verhaal ontzettend heb kunnen genieten. Dit is voor iedereen een aanrader, om weg te zakken in een wrede wereld waar een prachtige relatie toch weet te ontstaan.

:)

Afbeelding: Writer's Edit

Mijn toekomst als leerkracht basisonderwijs?

Hoi!

Voor de mensen die het nog niet wisten: ik ben geslaagd voor mijn VWO! Vandaag wilde ik jullie iets vertellen over wat ik in de toekomst wil gaan doen, en welke studie ik aankomend schooljaar ga doen. Ik ga namelijk naar de universiteit, maar mijn studie zit een beetje gek in elkaar. Hieronder wordt het allemaal uitgelegd.

De PABO: zonde van mijn VWO?
Ik wist al vrij lang dat ik iets met kinderen wilde doen. Ik dacht eerst nog een tijdje dat ik de ALO wilde doen, maar dat leek me uiteindelijk toch niks. Bovendien is dit een HBO-opleiding, wat ik dan zonde zou vinden van mijn VWO diploma. Ik moet natuurlijk volop gebruik maken van dat mooie papiertje! Verder zat ik te denken aan de PABO; de HBO-opleiding die je opleidt om leerkracht basisonderwijs te worden. Maar then again; dat is zonde van mijn VWO-diploma. Toen kwam onder andere de VU in Amsterdam met een geweldige oplossing: de universitaire PABO, op de VU ook wel bekend als PA2 (P-A-kwadraat).

De universitaire PABO aan de VU
Wat een superoplossing! Nu kon ik dus de PABO doen, én mijn VWO-diploma werd goed benut. Natuurlijk ben ik gelijk voorlichtingen gaan bezoeken. Op de VU werd uitgelegd wat PA2 inhield. Je volgt eigenlijk gewoon twee studies. Je doet namelijk de PABO, én je studeert pedagogische wetenschappen aan de VU. Je hebt aan het eind van je studie dus twee diploma's. Één HBO-bachelor van de PABO, waardoor je leerkracht bent in het basisonderwijs. Én een WO-bachelor van de VU, wat jou een pedagoog maakt. Natuurlijk kan je dan ook nog een master pedagogiek aan de VU doen. De studie duurt alleen één jaar langer dan een normale bachelor; vier jaar in plaats van drie jaar. Dit heb ik er wel voor over, hoor!

Een PA2-week

Mijn oude boeken worden heerlijk allemaal vervangen!

Als je studeert, ben je een deel van de week bezig aan de universiteit met je zogeheten contacturen. Het andere deel van de week besteed je door zelf te studeren. Bij PA2 is dit iets anders. Maandag ben ik op de VU te vinden, de vakken volgend van pedagogische wetenschappen. Dinsdag heb ik een hele dag stage op een basisschool (daar verheug ik me natuurlijk het meest op!) en woensdag ben ik dan weer op de VU te vinden. Donderdag en vrijdag volg ik dan de vakken die je op de PABO krijgt, en dan is de werkweek alweer rond. Dit is een heel duidelijk schema dat voor elke week geldt, wat fijn is. Er is dus regelmaat, maar wel heel veel afwisseling. Er zijn veel studenten die zeggen dat ze het (vooral in het begin) lastig vinden om zo snel te moeten schakelen tussen drie dingen. Ik zal mijn ervaringen zeker met jullie delen zodra ik echt ervaring heb met de studie!

Matchingdagen en studiekeuzecheck
Ik heb voor beide delen van de studie al een matchingdag gehad. Dit houdt in dat je alvast kijkt hoe de studie in elkaar zit, je krijgt wat praktische informatie, en je leert je klasgenoten kennen. Op de PABO moesten we van tevoren een opdrachtje maken en in de klas presenteren. Daarna maakten we de Nedcat (taal) en de Wiscat (rekenen); de twee belangrijkste toetsen van de PABO. Die heb ik gelukkig heel goed gemaakt. Op die dag dat we op de PABO waren, heb ik iedereen goed kunnen leren kennen, omdat het maar om een klein groepje gaat. We hadden zelfs en namenspelletje gedaan!
  Op de VU matchingdag was dit heel anders. Veel onpersoonlijker. Er waren veel meer mensen, niet alleen van de PABO, maar ook van (enkel) pedagogische wetenschappen. Gelukkig kende ik mijn groepje van de PABO al en kon ik me daarbij aansluiten. We hadden hoor-en werkcolleges om te ervaren hoe het is om aan de VU te studeren. Ik vond het erg leuk om zo alvast een idee te hebben.

Ik kijk er ontzettend naar uit om te gaan studeren (ook al mag de vakantie nog wel eventjes aanhouden, hoor!). Ik was na zes jaar middelbare school wel toe aan iets nieuws, dus ik vind het erg leuk om weer met een schone lei te beginnen. Waar ik ook al zin in heb, daarin ben ik ook vast niet de enige, is het kopen van nieuwe 'school'spullen! Alles nieuw en fris, heerlijk!

:).

Canon EOS 1200d: Wat een ding!

Hoi!

Ik kan het nog steeds niet goed geloven! Ik ben geslaagd voor mijn VWO! Om mezelf daarop te trakteren had ik beloofd een spiegelreflexcamera te kopen. Dit heb ik dan ook gelijk gedaan! Het is de Canon EOS 1200D geworden. De kitlens die erbij zit is een EF-S 18-55 DC III. Omdat er een goede deal was, kon ik er ook gelijk voordelig een tas bij krijgen, wat ontzettend handig is! Ik kan je nu al zeggen dat ik er ontzettend blij mee ben en je kan zeker veel foto's verwachten op deze blog! Hieronder zal ik een paar van de mooiste zetten van vandaag. Ik heb namelijk een boswandeling gemaakt in dit warme weer...!

Zoals je ziet ben ik al aardig bezig geweest. Ik vind het heel leuk om te doen! Alle foto's zijn in andere settings gemaakt, die ik niet uit m'n hoofd weet. Ik heb foto's gemaakt van van alles (dit zijn ze lang niet allemaal), om allerlei verschillende instellingen uit te proberen. De meeste zijn automatische of deels handmatige settings; nog geen compleet handmatig ingestelde foto's. Maar dat komt nog wel! Vooral de close-up foto's vind ik erg mooi. 

Kortom: Ik ben tot nu toe ontzettend tevreden en ik blijf nieuwe functies ontdekken! Gelukkig heb ik door de vakantie heel veel tijd om lekker te spelen met de camera!

:)

Herman Koch - Zomerhuis met zwembad

Hoi!

Soms vind ik het echt heel lastig om me op één boek te focussen. Dan lees ik meerdere boeken tegelijk en gaan alle plots en characters door elkaar heen in m'n hoofd. Niet heel handig. Dit komt dan doordat ik uit alle boeken niet echt kan halen waar ik op dat moment zin in heb. Totdat ik ga zitten met een boek dat me gelijk aanspreekt en ik binnen 1 week uitlees. Dan weet je dat het een goed boek is (mijn concentratie is namelijk niet gewedig).
Nu had ik weer moeite met een goed boek vinden; ik was steeds begonnen in nieuwe boeken maar las dan minder dan 50 pagina's en stopte weer. Totdat ik begon in Zomerhuis met zwembad van Herman Koch. Heerlijk boek!

Het verhaal - Het is geschreven in first-person-perspective. Dit houdt in dat er wordt geschreven in de ik-vorm. De ik-figuur is in dit geval Marc Schlosser, een huisarts. Het komt erop neer dat hij best wel een eikel is, maar op een of andere manier voel ik toch wel een soort sympathie voor hem. Hij is namelijk wel heel lief met zijn dochters, Lisa en Julia. Marc vindt de vrouw van één van zijn patiënten wel interessant (ook al is hij zelf gelukkig getrouwd) en als hij en zijn gezin dan worden uitgenodigd om naar het zomerhuis met zwembad van deze patiënt te komen, stemt hij ermee in. Er gebeuren wat nare dingen in en rondom het zomerhuis die eerst vaag worden beschreven, maar daarna steeds duidelijker worden.
Het zijn zelfs zulke erge dingen, dat Marc zelf tot ernstige wraak in staat is. Als huisarts heeft hij hier de middelen voor, dus die wraak gaat hem gemakkelijk af. Helaas loopt dit niet helemaal goed af...

Wat vond ik? -Zoals al eerder gezegd, dit boek las ik in minder dan een week uit. Sommige delen waren erg spannend waardoor je maar door bleef lezen. Andere passages waren wat minder spannend of meer beschrijvend. Daar moet je dan maar doorheen lezen. Het verhaal is overigens niet geheel chronologisch verteld. Het grootste deel is een flashback, aan het begin en het eind zitten we weer in het heden.
Dit boek was heerlijk om te lezen en ik raad het iedereen aan die van een beetje drama en spanning houdt. Ik weet in ieder geval zeker dat ik nog meer van Koch ga  lezen, want zijn schrijfstijl is heel fijn en de verhalen zijn zo in elkaar gezet dat je wel door moet lezen!

:).

Afbeelding: Het Parool